روی

روی یکی از عناصر جدول تناوبی است  Zn  عدد اتمی روي 30 میباشد

روی فلزی است به رنگ سفید متمایل به آبی که بر اثر رطوبت هوا تیره رنگ می‌شود و در حین احتراق رنگ سبز براقی تولید می‌کند. روی بعد از آهن ، آلومینیوم و مس چهارمین فلز مورد استفاده در دنیا می‌باشد. از موارد استفاده روی می‌توان آلیاژهای مختلف و فولاد گالوانیزه را نام برد.

ويژگيهای مهم فلز

وزن اتمی38/65 ،چگالی133/7، نقطه ذوب83/419درجه سانتیگراد،درجه سختی بر حسب واحد موهس 5/2 ،دارای ظرفیت2 درگروهIIB جدول تناوب ،دارای ایزوتوپهای طبیعی70 -68-66-64 وایزوتوپهای رادیواکتیو72-71-69-65-63-60 ،روی فلز نرم و سفیدباقابلیت چکش خواری باجلای خاکستری متمایل به آبی قابل حل دراسیدهاوبازهاوغیرقابل حل درآب می باشد.

روی فلزی است که در Vielle Montagne و Zinkgruvan استخراج می‌شود و برای آبکاری فولاد مورد استفاده قرار می گیرد. مانند فلزات دیگر به آرامی واکنش نشان می‌دهد . با اکسیژن و دیگر غیر فلزات ترکیب شده و با اسید رقیق واکنش نشان داده و گاز هیدروژن آزاد می‌کند. چهارمین فلز متداول و مورد استفاده بوده و بعد از آهن آلومینیوم و مس بیشترین فلزی تولیدی می باشد. حالت اکسیداسیون متداول این عنصر +2 می باشد.

کاربردها

روی برای آبکاری فلزات استفاده می‌شود تا از زنگ زدگی آنها جلوگیری کند. روی در آلیاژهایی نظیر برنج Nickel Silver فلز ماشین تحریر فرمولهای مختلف لحیم نقره آلمانی و .... بکار میرود. برنج بخاطر استقامت و مقاومت در برابر زنگ زدگی و خوردگی کاربردهای وسیعی دارد. روی به طور گسترده در صنعت خودرو سازی در Die Castingها استفاده می‌شود. روی لوله ای به عنوان قسمتی از محتوی باطری ها مورد استفاده قرار می گیرد. اکسید روی به عنوان رنگ دانه های سفید در رنگهای آبی و همچنین به عنوان فعال کننده در صنعت Rubber استفاده می‌شود.

به عنوان Over the counter ointment به صورت لایه نازکی بر روی پوست بی حفاظ صورت و بینی استفاده می‌شود تا از کم شدن آب پوست جلو گیری کرده و در برابر آفتاب سوختگی در تابستان و باد زدگی در زمستان از پوست محافظت کند. استفاده از آن برای کودکان در هر مرحله از عوض کردن کهنه کودک توصیه شده زیرا از تحریکات پوستی جلوگیری می‌کند. کلرید روی به عنوان بوگیر و همچنین محافظ چوب نیز مورد استفاده قرار می گیرد. سولفید روی در رنگدانه های درخشان ،برای تولید عقربه های ساعت و موارد دیگری که در تاریکی می درخشد استفاده می شود . محلول های ضد عفونی کننده ای که از Calamine ساخته شده و ترکیبی از Zn-Hydroxy-Carbonate و سیلیکات است برای درمان جوش های پوستی استفاده می‌شود.

فلز روی شامل ویتامینهای مورد مصرف روزانه و مواد معدنی نیز میباشد و با توجه به فلزات دیگر این فلز دارای خاصیت ضد اکسیداسیون است که از پیری زود رس پوست و مفصل های بدن محافظت می‌کند. با بررسی خواص روی به این نتیجه رسیده اند که این عنصر می تواند به بهبودی بعد از عمل جراحی سرعت بخشد. Zinc Gluconate Glycine از قرصهای مکیدنی برای درمان سرما خوردگی و التهاب دهان و لوزه ها می باشد.

تاريخچه

آلیاژهای روی از قرنها پیش استفاده می شده است. کالاهای برنجی که به 1000-1400 سال پیش باز می گردند در فلسطین پیدا شده اند و اشیاء رویی با 87% روی در Transylvania ما قبل تاریخ یافت شده اند. به خاطر نقطه جوش پایین و واکنش شیمیایی این فلز (روی جدا شده دود شده و قابل دست یابی نبود) خصوصیات واقعی این فلز در زمان باستان مشخص نشده بود.

ساخت برنج به رومی ها نسبت داده شده و مربوط به 30 سال پیش از میلاد میباشد. آنها Calamine و مس را با یکدیگر در بوته آهنگری حرارت می دادند که در این عمل اکسید روی در Calamine کاهش میافت و فلز روی آزاد توسط مس به دام انداخته می شد و به شکل آلیاژ در می آمد. برنج بدست آمده یا در قالب ریخته می شد یا با چکش به شکلهای مختلف در می آمد. استخراج و تصفیه روی نا خالص در 1000 سال پیش از میلاد مسیح در هند و چین صورت می گرفته است.

در غرب نیز کشف فلز روی به Andreas Marggraf آلمانی در سال 1746 بر می گردد. شرح تولید برنج در اروپای غربی در کتابهای Albertus Magnus در سال 1284 به چشم می خورد. این فلز در قرن 16 به میزان قابل توجه شناخته شد. Agricola در سال 1546 اعلام کرد که وقتی که سنگ معدن روی گداخته می‌شود فلز سفید می تواند منقبض شود و دیواره کوره را بتراشد. او در نوشته های خود به این مسئله نیز اشاره کرد که فلزی شبیه آن به نام Zincum در Silesia تولید می شده است. پاراسلیوس (متوفی به سال 1541) اولین کسی در غرب بود که گفت Zircum فلزی جدید است که در مقایسه با فلزات دیگر خواص شیمیایی جداگانه ای دارد. نتیجه آن است که فلز روی زمانی شناخته شده که Margaraf کشفیاتش را شروع کرد و در حقیقت فلز روی دو سال زودتر توسط شیمیدان دیگری به نام Anton Von Swab تجزیه شده و بدست آمده بود. اما تحقیقاتMargraaf جامع تر بود و بخاطر تحقیقاتش به عنوان کاشف روی شناخته شد. قبل از کشف تکنیک غوطه وری سولفید روی Calamine تنها منبع معدنی فلز روی بوده است.

ترکيبات

اکسید روی معروفترین ترکیبی است که به طور گسترده در ترکیبات روی مورد استفاده قرار می گیرد و به عنوان رنگ دانه سفید در رنگها استفاده می‌شود. همچنین در صنعت Rubber کاربرد داشته و به عنوان Opaque Sunscreen فروخته می‌شود. دیگر ترکیبات روی به استفاده غیر صنعتی می رسند مانند: کلرید روی در بو گیر سولفید روی در رنگهای شب تاب و متیل روی در آزمایشگاه شیمی آلی. تقریباً یک چهارم فراورده های روی به صورت ترکیبات روی مورد مصرف قرار  ميگيرد.

فناوري‌نانو واژه‌اي است كلي كه به تمام فناوري‌هاي پيشرفته در عرصه كار با مقياس نانو اطلاق مي‌شود. معمولاً منظور از مقياس نانوابعادي در حدود 1nm تا 100nm مي‌باشد. (1 نانومتر يک ميليارديم متر است).
اولين جرقه فناوري نانو (البته در آن زمان هنوز به اين نام شناخته نشده بود) در سال 1959 زده شد. در اين سال ريچارد فاينمن طي يك سخنراني با عنوان «فضاي زيادي در سطوح پايين وجود دارد» ايده فناوري نانو را مطرح ساخت. وي اين نظريه را ارائه داد كه در آينده‌اي نزديك مي‌توانيم مولكول‌ها و اتم‌ها را به صورت مسقيم دستكاري كنيم.
واژه فناوري نانو اولين بار توسط نوريوتاينگوچي استاد دانشگاه علوم توكيو در سال 1974 بر زبانها جاري شد. او اين واژه را براي توصيف ساخت مواد (وسايل) دقيقي كه تلورانس ابعادي آنها در حد نانومتر مي‌باشد، به كار برد. در سال 1986 اين واژه توسط كي اريك دركسلر در کتابي تحت عنوان : «موتور آفرينش: آغاز دوران فناوري‌نانو»بازآفريني و تعريف مجدد شد. وي اين واژه را به شكل عميق‌تري در رساله دكتراي خود مورد بررسي قرار داده و بعدها آنرا در کتابي تحت عنوان «نانوسيستم‌ها ماشين‌هاي مولكولي چگونگي ساخت و محاسبات آنها» توسعه داد.
تفاوت اصلي فناوري نانو با فناوري‌هاي ديگر در مقياس مواد و ساختارهايي است كه در اين فناوري مورد استفاده قرار مي‌گيرند. البته تنها كوچك بودن اندازه مد نظر نيست؛ بلكه زماني كه اندازه مواد دراين مقياس قرار مي‌گيرد، خصوصيات ذاتي آنها از جمله رنگ، استحكام، مقاومت خوردگي و ... تغيير مي‌يابد. در حقيقت اگر بخواهيم تفاوت اين فناوري را با فناوري‌هاي ديگر به صورت قابل ارزيابي بيان نماييم، مي‌توانيم وجود "عناصر پايه" را به عنوان يك معيار ذكر كنيم. عناصر پايه در حقيقت همان عناصر نانومقياسي هستند كه خواص آنها در حالت نانومقياس با خواص‌شان در مقياس بزرگتر فرق مي‌كند.
اولين و مهمترين عنصر پايه، نانوذره است. منظور از نانوذره، همانگونه که از نام آن مشخص است، ذراتي با ابعاد نانومتري در هر سه بعد مي‌باشد. نانوذرات مي‌توانند از مواد مختلفي تشکيل شوند، مانند نانوذرات فلزي، سراميکي، ... .


دومين عنصر پايه، نانوكپسول است. همان طوري كه از اسم آن مشخص است، كپسول‌هاي هستند كه قطر نانومتري دارند و مي‌توان مواد مورد نظر را درون آنها قرار داد و كپسوله كرد. سال‌هاست كه نانوكپسول‌ها در طبيعت توليد مي‌شوند؛ مولكول‌هاي موسوم به فسفوليپيدها كه يك سر آنها آبگريز و سر ديگر آنها آبدوست است، وقتي در محيط آبي قرار مي‌گيرند، خود به خود كپسول‌هايي را تشكيل مي‌دهند كه قسمت‌هاي آبگريز مولكول در درون آنها واقع مي‌شود و از تماس با آب محافظت مي‌شود. حالت برعكس نيز قابل تصور است.

عنصر پايه بعدي نانولوله کربني است. اين عنصر پايه در سال 1991 در شركت NEC كشف شدند و در حقيقت لوله‌هايي از گرافيت مي‌باشند. اگر صفحات گرافيت را پيچيده و به شكل لوله در بياوريم، به نانولوله‌هاي كربني مي‌رسيم. اين نانولوله‌ها داراي اشكال و اندازه‌هاي مختلفي هستند و مي‌توانند تك ديواره يا چند ديواره باشند. اين لوله‌ها خواص بسيار جالبي دارند که منجر به ايجاد کاربردهاي جالب توجهي از آنها مي‌شود.


در حقيقت کاربرد فناوري نانو از کاربرد عناصر پايه نشأت مي‌گيرد. هر کدام از اين عناصر پايه، ويژگي‌هاي خاصي دارند که استفاده از آنها در زمينه‌هاي مختلف، موجب ايجاد خواص جالبي مي‌گردد. مثلاً از جمله کاربردهاي نانوذرات مي‌توان به دارورساني هدفمند و ساده، بانداژهاي بي‌نياز از تجديد، شناسايي زود هنگام و بي‌ضرر سلول‌هاي سرطاني، و تجزيه آلاينده‌هاي محيط زيست اشاره کرد. همچنين نانولوله‌هاي کربني داراي کاربردهاي متنوعي مي‌باشند که موارد زير را مي‌توان ذکر کرد:
• تصوير برداري زيستي دقيق
• حسگرهاي شيميايي و زيستي قابل اطمينان و داراي عمر طولاني
• شناسايي و جداسازي كاملاً اختصاصي DNA
• ژن‌درماني كه از طريق انتقال ژن به درون سلول توسط نانولوله‌ها صورت مي‌پذيرد.
• از بين بردن باكتري‌ها
اينها تنها مواردي از کاربردهاي بسيار زيادي هستند که براي عناصر پايه قابل تصور مي‌باشند. کاربرد اين عناصر پايه در صنايع مختلف، در درخت ديگري به نام «درخت صنعت» آورده شده است که با مراجعه به گروه مطالعاتي آينده‌انديشي، بخش درخت صنعت، مي‌توانيد آن را مشاهده کنيد.
در نهايت «درخت فناوري نانو» معرفي مي‌گردد که فناوري نانو را به شکل يک زنجيره از رويکرد ساخت عناصر پايه تا کاربرد آنها، در يک درخت چهار سطحي نمايش مي‌دهد. با مراجعه به گروه مطالعاتي آينده‌انديشي، بخش درخت فناوري، مي‌توانيد آن را مشاهده کنيد.
دكتر ريچارد فيليپس فاينمن در 11 مي سال 1918 در منهتن نيويورك چشم به جهان گشود. فاينمن در طول سال‌هاي تحصيلش بر روي رياضيات و علوم بسيار مطالعه مي‌كرد زيرا پدرش مي‌خواست كه او يك معلم فيزيك شود. وي همچنين براي آزمايش در زمينه الكتريسيته يك آزمايشگاه در خانه‌اش برپا كرد. فاينمن از نمادهاي رياضياتي خودش براي توابع Sin، Cos، tanو F(x) استفاده مي‌كرد.
فاينمن در دبيرستان فار راك اوي (Far Rock away) به تحصيل پرداخت و در سال آخر دبيرستان برنده جايزه رياضي دانشگاه نيويورك شد. پس از اتمام دبيرستان او تمايل به ادامه تحصيل داشت اما به جز انستيتو تكنولوژي ماساچوست (MIT) بقيه دانشگاه‌ها به خاطر نمراتش و يهودي‌بودنش از پذيرش وي سرباز زدند. فاينمن در سال 1935 وارد MIT شد و در سال 1939 فارغ‌التحصيل ليسانس فيزيك گرديد. در سال 1942 وي پس از كاركردن بر روي ساخت بمب اتمي (1942-1941) دكتراي خود را از دانشگاه پرينستون دريافت نمود. او پس از دريافت مدرك دكترايش به لوس‌آلاموس (Los Alamos) رفت تا كار بر روي بمب اتمي را ادامه دهد. سپس فاينمن به رياست بخش تئوري منسوب شد. در سال 1945 فاينمن به عنوان استاد فيزيك تئوري در دانشگاه كرنل (Cornell) به فعاليت پرداخت. در بين سال‌هاي 1952 تا 1959 به عنوان استاد مهمان (Visiting Professor) درس فيزيك تئوري در انستيتو تكنولوژي كاليفرنيا (Caltech) به نام ريچارد چيس تولمن (Richard chase Tolman) مشغول به كار شد. بعد از آن سال تا زمان مرگش در سمت استاد فيزيك تئوري در آن دانشگاه مشغول کار بود.
جايزه آلبرت انيشتن از دانشگاه پرينستون به سال 1954، جايزه آلبرت انيشتن از كالج پزشكي و جايزه لورنس (Lawrence) در سال 1963 جوايزي بودكه ريچارد فاينمن موفق به اخذ آنها گرديد. وي در سال 1965 به خاطر توسعه‌دادن الكتروديناميك كوانتوم که تئوري اثر متقابل ذرات و اتم‌ها را در ميدان‌هاي تشعشعي بيان مي‌كند به شهرت رسيد. وي در قسمتي از كارهايش آنچه را كه امروزه به نام "دياگرام فاينمن" ناميده مي‌شود، ترسيم نمود. اين دياگرام نمودار مكان- زمان اثر متقابل ذرات را نشان مي‌دهد. به خاطر اين كار وي جايزه نوبل را درآن سال به همراه جي- اسكوينجر (J-Schwinger) و اس. آي. توموناجا (S.I. Tomonaga) اخذ كرد.
بعدها در طول زندگيش هنگامي كه به گروه تحقيق حادثه انفجار شاتل چنجر پيوست و دو كتاب خاطراتش را كه پرفروش‌ترين كتاب‌ها شدند، منتشر كرد به چهره برجسته‌اي تبديل شد.
پروفسور فاينمن عضو انجمن فيزيك آمريكا، انجمن آمريكايي علوم پيشرفته و آكادمي ملي علوم بود. او همچنين در سال 1965 به عنوان عضو خارجي انجمن سلطنتي انگلستان انتخاب شد.
در سال1959 ايشان مقاله‌اي را درباره قابليت‌هاي فناوري نانو در آينده منتشر ساخت. فاينمن درآن سال در يک مهماني شام كه توسط انجمن فيزيک آمريكا برگزار شده بود، سخنراني كرد و ايده فناوري نانو را براي عموم مردم آشكار ساخت.
عنوان سخنراني وي اين بود «فضاي زيادي در سطوح پايين وجود دارد» باوجود موقعيت‌هايي كه توسط بسياري تا آن زمان كسب‌شده بود، ريچارد. پي. فاينمن را به عنوان پايه گذار اين علم مي‌شناسند.
سخنراني او شامل اين مطلب بود كه مي‌توان تمام دايره‌المعارف بريتانيكا را بر روي يك سنجاق نگارش كرد. يعني ابعاد آن را به اندازه 25000/1 ابعاد واقعيش كوچك كرد. او همچنين از دوتايي‌كردن اتم‌ها براي كاهش ابعاد كامپيوترها سخن گفت (در آن زمان ابعاد كامپيوترها بسيار بزرگتر از ابعاد كنوني بودند اما او احتمال مي‌داد كه ابعاد آنها را بتوان حتي از ابعاد كامپيوترهاي كنوني نيز كوچكتر كرد) او همچنين در آن سخنراني توسعه بيشتر فناوري نانو را پيش‌بيني نمود. وي در پايان سخنرانيش 1000 دلار براي اختراع اولين الكتروموتوري كه ابعادش حداكثر 64/1اينچ مكعب باشد، پيشنهاد داد. جايزه‌اي كه براي اولين كسي كه بتواند ابعاد يك صفحه كتاب را به اندازه ابعاد اصليش كوچك كند، تعيين كرد. ابعاد اين صفحه كتاب مي‌بايست به اندازه‌اي باشد كه بتوان آن را به كمك يك ميكروسكوپ الكتروني خواند. اين ايده‌ها در سال‌هاي 1960 و 1985 تحقق يافتند و جايزه‌هاي آنها نيز پرداخت شد.
ريچارد فاينمن با گوند هوارد (Gwenth Howarth) ازدواج كرد كه ثمره اين ازدواج يك پسر به نام كارل ريچارد (Corl Richard) (متولد 22 آوريل 1961) و يك دختر به نام ميشل كاترين (Michell Cathrine) (متولد 13 آگوست سال 1968) بود. متأسفانه فاينمن در سال 1988 به خاطر سرطان شكم در مركز پزشكي لوس‌آنجلس درگذشت. ياد فاينمن همواره به خاطر گشودن دريچه‌اي نو در قلمرو علم فيزيك به سوي ما، در ذهن‌ها باقي مي‌ماند.
روبرت اي فريتاس مدير تحقيقات موسسه ساخت مولکولي (Institute for Molecular Manufacturing) مي‌باشد. وي در رشته‌هاي فيزيك، روانشناسي و حقوق تحصيل كرده است و بيش از 150 مقاله‌ فني و عمومي با موضوعات مختلف علمي، مهندسي و حقوقي نوشته است. وي همچنين عهده‌دار نوشتن فصل‌هايي از كتاب‌هاي مختلف مي باشد.
او در سال 1980 گزارشي تحليلي درباره امكان ساخت كارخانه‌هاي فضايي تكثير شونده يعني كارخانه‌هايي كه بتوانند كارخانه‌هاي مشابه خودشان را به وجود آورند نوشت و سپس اولين تحقيق فني را كه به جزئياتي درباره نانوروبات‌هاي پزشكي پرداخته بود در مجله پزشكي (medical jarmal) منتشر ساخت.
اخيراً فريتاس كتاب نانوپزشكي را منتشر كرده است. اين كتاب اولين كتاب فني مي‌باشد كه درباره قابليت‌هاي نانوفناوري مولكولي در نانوروبات‌هاي پزشكي كه كاربردهاي پزشكي و دارويي دارند به بحث پرداخته است. جلد اول اين كتاب در سال 1999 توسط شركت Lands Bioscience منتشر شد. در اين زمان فريتاس محقق موسسه ساخت مولکولي واقع در ايالت كاليفرنيا بود. او در سال 2003 قسمت اول جلد دوم آن كتاب را توسط همان شركت منتشر ساخت. وي در آن زمان در شركت زيوكس zyvex به عنوان يك محقق مشغول به كار بود. زيوكس يك كمپاني در زمينه فناوري نانو مي‌باشد كه مركز آن در فاصله سال‌هاي 2000 تا 2004 در ريچاردسون تگزاس بود. فريتاس هم اكنون مشغول تكميل كردن قسمت دوم جلد دوم و جلد سوم كتاب نانوپزشكي مي‌باشد. همچنين وي به عنوان مشاور در زمينه‌هاي سنتز نانومكانيكي الماس و طراحي متصل كننده‌هاي مولكولي به عنوان مدير تحقيقات موسسه ساخت مولکولي مشغول به كار مي‌باشد.
در سال 2004 روبرت فريتاس و رالف مركل با همكاري يكديگر كتاب"سينماتيك ماشين‌هاي تكثير شونده" را منتشر نمودند. اين اولين كتابي است كه در زمينه فيزيك ماشين‌هاي تكثير شونده تاكنون به چاپ رسيده است.منبع:.

• Robert Freitas's website (http://www.rfreitas.com/) (including his publications (http://www.rfreitas.com/index.htm#Publications)
• Nanomedicine website (http://www.nanomedicine.com) Freitas' Nanomedicine book series on medical nanorobotics, freely available online
• A paper on Respirocytes (artificial red cells) (http://www.foresight.org/Nanomedicine/Respirocytes.html) by Freitas (first medical nanorobot design paper ever published)
• A paper on Microbivores (artificial white cells) (http://www.rfreitas.com/Microbivores.htm) by Freitas
• Molecular assembler website (http://www.molecularassembler.com/)
• Report on self-replicating space factories (http://www.islandone.org/MMSG/aasm/) 1980 NASA Study edited by Freitas
• Kinematic Self-Replicating Machines (http://www.MolecularAssembler.com/KSRM.htm) first survey of field, by Freitas and Merkle
http://www.nano.ir/images/iconsarms/pdf.jpg
http://www.nano.ir/images/iconsarms/pdf.jpg
-www.nano.ir
-www.erfanifar.blogsky.com

Mil V-12:

اين مدل بزرگترين پرنده ماشيني است که توسط شوروي سابق در دهه 1960 ساخته شد. اين هليکوپتر آزمايشي داراي دو ملخ در دو سر بال بزرگ بود که در کنار بدنه طراحي شده بودند. هر ملخ حدود 35 متر قطر داشت. اين هليکوپتر بسيار بود به طوريکه از لبه ملخ اول آن تا لبه ملخ روبه رو 67 متر طول داشت که اين حتي بزرگتر از عرض هواپيماي بوئينگ 747 است.

نکته قابل توجه ديگر وزن اين هليکوپتر بود که به 105 تن مي رسيد. اين مقدار 2 برابر وزن دومين هليکوپتر بزرگ جهان است. در سال 1969 اين هليکوپتر باري معادل 40 تن را از زمين برداشت که اين مقدار هم وزن سومين هليکوپتر بزرگ دنيا بود و اين حرکت رکوردي تاريخي را براي V-12 رقم زد که در کتاب رکوردها ثبت شد.

اين هليکوپتر بسيار بزرگ قدرت مانور نداشت به همين خاطر مورد استفاده واقع نمي شد و کمکم از رده خارج شده و به موزه نيروي هوايي روسه انتقال يافت.

Mil Mi-26 :

پس از V-12 دانشمندان روسي سعي کردند عيب هاي V-12 را بر طرف کرده و هليکوپتر غول پيکري را توليد کنند که هم قدرت مانور بيشتري داشته باشد و هم نيروي پيشران آن دو برار V-12  باشد. سرانجام اين هليکوپتر در دهه 70 توليد شد و براساس وزن خود که 56 تن بود رتبه دوم بزرگترين هليکوپتر جهان را بدست آورد. گرچه به طور قابل توجهي کوچکتر از V-12بود اما قدرت حمل باري تا حدود 20 تن را داشت. Mi-26 ملخي داشت که ثابت مي کرد بسيار قدرتمند و کارآمد است. حدود 200 عدد از اين مدل ساخته شد که بسياري از آنها به کشورهاي ديگر صادر شد و بسياري نيز ناکارآمد ماند.

Mil Mi-6:

سومين و چهارمين هليکوپترهاي عظيم الجثه طرحهايي شبيه به Mi-26 و V-12داشتند.

اولين تلاش شوروي سابق براي ساخت يک هليکوپتر با قدرت حمل بالا در اواسط دهه 50 ميلادي انجام شد، زماني که آنها 6-Mi را ساختند که تا 25 سال بعد کاربرد داشت. اين هليکوپتر حدود 44 تن وزن داشت. ملخ هاي 35 متري به کار برده شده در MI-6 همانند ملخ هاي مدل V-12 بود.

Mi-6بزرگترن هليکوپتر جهان بود و اين عنوان را تا زمان ساخت V-12 يدک مي کشيد. Mi-6 مدلي بود که در زمان خود بسيار تکثير شد. حدود 860 عدد از اين پرنده در بين سالهاي 1960 تا 1980 ساخته شد که کاربردهاي نظامي و غير نظامي را شامل مي شد.

Mil Mi-10 :

ديگر عضو خانواده هليکوپترهاي غول پيکر Mi-10 بود. Mi-10 نوع خاصي از Mi-6 بود که جرثقيل هوايي لقب گرفته بود. Mi-10 موتور و سيستم هاي ديناميکي Mi-6 را داشت اما بدنه آن طراحي جديدي داشت. برعکس بدنه Mi-6 که داراي دربهاي کشويي براي حمل بار از درون بدنه بود،Mi-10 براي حمل انسان طراحي شده بود. هر سه مدل Mi-10،M-6 و V-12 از ملخ هايي به قطر 35 متر بهره مي بردند.

در مقايسه با Mi6، Mi10 وزني معادل 3 تن داشت که آنرا در رده چهارم بزرگترين هليکوپترهاي جهان قرار مي داد. تنها 53 عدد از اين مدل توليد شد که کاربردهاي کمي نيز داشت.

امروزه کارکردهاي اين هليکوپتر را Mi-26 نيز انجام مي دهد که مدلي جديدتر و قدرتمندتر است.

Sisorsky CH-35E:

اين هليکوپتر پنجمين هليکوپتر بزرگ دنيا بوده و نيز بزرگترين هليکوپتري که تا بحال در آمريکا ساخته شده است که تا بحال در آمريکا ساخته شده است که نام کامل آن Sikorsky CH-53E Super Stallion مي باشد. CH-35Eمدل بزرگ شده CH-53 Sea Stallion است. هردو پرنده اولين بار به منظور حمل و نقل جنگ افزارهاي نيروي دريايي ساخته شدند اما پس از آن کاربردهاي گسترده تري يافتند.

بزرگترين عضو خانواده CH-53، مدل CH-35E است که وزن آن 33340 کيلوگرم مي باشد. در مقايسه با ديگر مدل هاي CH-53 که داراي طول ملخي به اندازه 24.1 بودند، CH-53E و MH-53 به موتوري با قدرت بالا مجهز شده است که قدرت بالابري آنرا افزايش مي دهد.

تقريبا 115 نمونه از  CH-53E و MH-53 ساخته شد و امروزه نيز اين مدلها به عنوان بزرگترين هليکوپترهاي غرب شناخته مي شوند هرچند ساخت مدل جديدي از خانواده CH-53 در حال طراحي و پيشرفت است.

Boeing Vertol MH-47E/G:

هليکوپتر بزرگ بعدي Boeing Vertol CH-47 Chinook نام دارد که اولين در آمريکا طراحي وساخته شد. ساخت خانواده H-47 در اواخر دهه 50 ميلادي آغاز شد. ويژگيهاي طراحي آن عبارت بودند از بزرگ و جادار بودن و بدنه کشيده آن که در ابتدا و انتها داراي دو موتور پرقدرت است و اين دو موتور دو ملخ به قطر 18.3 متر را مي چرخانند. از اين نوع هليکوپتر به صورت گسترده براي حمل و نقل سربازان استفاده مي شد. توانايي حمل و نقل ابزار سنگين از ديگر ويژگي هاي اين هليکوپتر بود. تا بحال حدود 100 مدل از اين نوع پرنده ساخته شده که  به  حدود 20 کشور دنيا صادر شده است.

بزرگترين مدل هاي H-47 که تا به حال ساخته شده مدل هاي MH-47E و MH-47G است که براي ماموريت هاي خاص نيز کاربرد دارد. وزن اين دو مدل حدود 22680 کيلوگرم مي باشد که در مدل هاي پيشرفته وزن آن به 24495 کيلوگرم نيز مي رسد. شايان ذکر است که مدلهاي جديدي همچون CH-47F, MH-47G, and HH-47 هم اکنون مراحل پاياني ساخت را مي گذرانند. 

Hughes XH-17:

هفتمين هليکوپتر بزرگ جهان الگوي اوليه بزرگي است که XH-17 SKY CRANE نام دارد. SKY CRANE يا جرثقيل هوايي اولين پرنده اي بود که توسط شرکت هواپيمايي HUGHES ساخته شد. در همان سالها يعني دهه 40 ميلادي شرکت هواپيمايي SPRUCE GOOSE نيز مدلي از آنرا ساخت که نيرومندتر بود. کمي پس از آن HUGHES علاقه مند به هليکوپتري با فناوري بالا شد و نمونه را از شرکت KELLET خريداري کرد. متشابه با MI-10 روسيه XH-17، به 4 چرخ مجهز بود تا اين وسيله بتواند جرمهاي سنگين را از زمين بردارد.

H-17 دوملخ دو ملخ به طولهاي 40.8 داشت که به چرخنده اي بسيار بزرگ که هنوز هم بزرگترين محور گردنده است متصل بودند. ساخت نمونه پروازي XH-17 در اواخر دهه 1940 براي مقاصد تحقيقاتي شروع شد. نمونه مورد نظر در سال 1952 زماني که سومين دوره آزمايشي خود را به پايان رساند تکميل شد اگرچه اين مدل بعلت آنکه بسيار سنگين و بزرگ بود کاربرد زيادي نداشت و سرانجام توليد آن متوقف شد.

Sikorsky CH-54:

آخرين مدل ليست بزرگترين ها مدلي آمريکايي با نام Sikorsky CH-54 است.

متشابه با Mi-10 و XH-10 ، CH-54 براي کارهاي سنگين همچون جابجايي بارهاي بسيار بزرگ طراحي شده بود. اين هليکوپتر غير معمول از نظر ظاهري شامل ملخ هايي به طول 21.9 بود که به موتوري با دور بسيار بالا متصل بود.

در جلوي تيغه هاي هليکوپتر اتاقک خلبان طراحي شده بود و دور تا دور پنجره داشت که به خدمه اجازه مي داد بار در حال حمل را مشاهده کنند. اين اتاقک کوچک مدل CH-54 را مدلي بسيار کارآمد و سازگار با اشکال مختلف بار کرده بود. CH-54 با وزني معادل 21320 کيلوگرم ابتدا براي جابجايي بارهاي نظامي همچون توپها ، ماشينهاي جنگي و ... طراحي شد و گنجايش برداشت بار آن در جنگ ويتنام برا ي جابجايي هواپيماها و هليکوپترها نيز به کار آمد. مدل غير نظامي اين هليکوپتر S-64 نام داشت و براي کاربردهاي آتش نشاني به کار رفت.

حدود 105 عدد از اين نوع هليکوپتر ساخته شد و با وجود اينکه ارتش ديگر از آن استفاده نمي کند هنوز کار بردهاي غير نظامي خود را حفظ کرده است.

نتيجه گيري:

علاوه بر توضيحات بالا راجع به مقدار اندازه هليکوپترهاي فوق بايد گفت که وزن ديگر هليکوپترهاي ساخته شده تاکنون از 35 تن تجاوز نکرده است. در واقع بيشتر هليکوپترها در مقابل اين غولها کوچک به نظر مي آيند با توجه به اينکه مقدار خواهان بيشتري براي هم خانواده هاي کوچکشان وجود دارد.

شکل زير V-12 و Mi-26 روسيه را با CH53E آمريکايي مقايسه مي کند. با وجود اينکه Super stallion از هم خانواده هاي آمريکايي خود بسيار بزرگتر است اما در مقابل دو رقيب غول پيکر روس خود همچون يک اسباب بازي مي نمايد.

اين مدل بزرگترين پرنده ماشيني است که توسط شوروي سابق در دهه 1960 ساخته شد. اين هليکوپتر آزمايشي داراي دو ملخ در دو سر بال بزرگ بود که در کنار بدنه طراحي شده بودند. هر ملخ حدود 35 متر قطر داشت. اين هليکوپتر بسيار بود به طوريکه از لبه ملخ اول آن تا لبه ملخ روبه رو 67 متر طول داشت که اين حتي بزرگتر از عرض هواپيماي بوئينگ 747 است.

نکته قابل توجه ديگر وزن اين هليکوپتر بود که به 105 تن مي رسيد. اين مقدار 2 برابر وزن دومين هليکوپتر بزرگ جهان است. در سال 1969 اين هليکوپتر باري معادل 40 تن را از زمين برداشت که اين مقدار هم وزن سومين هليکوپتر بزرگ دنيا بود و اين حرکت رکوردي تاريخي را براي V-12 رقم زد که در کتاب رکوردها ثبت شد.

اين هليکوپتر بسيار بزرگ قدرت مانور نداشت به همين خاطر مورد استفاده واقع نمي شد و کمکم از رده خارج شده و به موزه نيروي هوايي روسه انتقال يافت.

انواع نيروگاه‌هايی كه در سطح جهان به امر توليد برق اشتغال دارند عبارتند از: 1. نيروگاههای بخاری 2. نيروگاههای آبی 3. نيروگاههای گازی 4. نيروگاههای سيكل تركيبی 5. نيروگاههای اتمی 6. نيروگاههای خورشيدی 7. نيروگاههای بادی 8. نيروگاههای پمپ ذخيره ای 9. نيروگاههای جذر و مدی دريا 10. نيروگاههای زمين گرمايی ( ژئوترمال) 11. نيروگاههای موجی (موج دريا) 12. نيروگاههای ديزلی 13. نيروگاههای مگينتوهيدروديناميكMHD 14. نيروگاههای بيوماس 15. و… به طوری كه از نام اين نيروگاهها بر می‌آيد هريك ازآنها برای توليد برق، فن آوری ويژه ای دارند كه درجای خود توضيح خواهيم داد. در حال حاضر انواع نيروگاههايی كه در كشور ما ايران دردست بهره برداری قراردارند عبارتند از: نيروگاههای آبی، گازی، ديزلی، بادی، خورشيدی، سيكل تركيبی و به زودی نوع اتمی آن نيز شروع به كارخواهد كرد. ولی قبل ازاينكه وارد بحث نيروگاهها، توليد، انتقال و توزيع برق شويم، بهتراست كمی درباره كاربردهای گوناگون انرژی ها و تبديل آنها به انرژی برق و روشهای توليد آن سخن بگوييم. استفاده از انرژيهای خدادادی موجود درطبيعت، هميشه مورد نظربوده است. مطالعات گوناگونی برای تغيير شكل انرژی، به طوری كه به كارگيری آن ساده باشد، صورت گرفته است. حاصل اين كوشش ها، انرژی الكتريكی است كه ازتبديل ساير انرژی ها به دست می آيد. امروزه يكی ازمهم ترين شكل های انرژی كه درتمام جهان مود استفاده قرار می گيرد ، انرژی برق است. همان طور كه دركتاب های علوم خوانده ايم، انرژيها قابل تبديل به يكديگرند. مثلاً انرژی مكانيكی را می توان به انرژی الكتريكی تبديل كرد. به همين ترتيب انرژی شيميايی و حرارتی را و برعكس. عوامل زيرسبب می شوند كه استفاده ازبرق ساده تر و راحت تر از ساير انرژيها باشد: 1. برق را می توان به سهولت از نقطه ای به نقطه ديگر انتقال داد. به عنوان مثال توسط دو رشته سيم انرژی الكتريكی به خانه ما راه می يابد. 2. كاركردن با برق ساده تر است. 3. دستگاههای متعددی می توان ساخت كه با برق كار كنند. 4. درتبديل انرژی الكتريكی به انرژيهای ديگرمواد زايد ايجاد نمی شودو… انرژی الكتريكی كاربردهای گوناگونی دارد كه اهم آنها عبارتند از: مصارف صنعتی تقريباً بيش از نصف برق توليدی برای رفع احنياجات صنعتی به كار می رود. موتورهای الكتريكی در اندازه های كوچك و بزرگ چرخ صنايع را به حركت درمی آورند. الكترومغناطيس های بزرگ در جرثقيل ها كار جابه‌جا كردن قطعات بزرگ فلزی را به عهده دارند. كاربرد در كشاورزی اگر شما فرزند يك كشاورز باشيد می توانيد بسياری از كاربردهای برق درمزارع را نام ببريد. می دانيم تا چندی قبل بسياری از كارهای مزرعه توسط كشاورزان و خانواده های آنان با كمك حيواناتی مثل اسب انجام می شد. اينك چه تغييری پيدا شده است؟ مواد غذايی با بهای كمتری از نظرهزينه نيروی انسانی تهيه می شود، كشاورزان از وسايل زندگی بهتر استفاده می كنند و انرژی برق در كشاورزی به كار گرفته شده است. برق ـ البته توع خاصی از آن ـ تراكتور كشاورز را راه می اندازد. باراو را حمل می كند. آب را به مزارع و محل مسكونی می رساند. بادبزن های الكتريكی هوای گرم تابستان را خنك می كنند. برق، گرمابخش زمستان سرد است. مانع فاسد شدن مواد غذايی می شود. صنايع غذايی را گسترش می دهد. كاربرد در شهرها شهرها معمولاً 10 درصد برق توليدی را مصرف می كنند. فروشگاهها، خانه ها ،‌ هتلها، مساجد، بيمارستانها،‌ ادارات و ديگرمراكز شهری برق مصرف می كنند. درشهر سيستم هوای مطبوع، هوای ادارات، بيمارستانها، هتل ها و آپارتمان ها را درتابستان خنك و سالم نگه می دارد. يك بيمارستان خوب بدون داشتن دستگاههای برقی نظير اشعة ايكس، آسانسورها،‌ تخت های جراحی‌، دستگاههای استرليزه كردن‌، لامپ های مخصوص و ديگر وسايل نمی تواند خدمت لازم را در اختيار بيماران قرار دهد. روشنايی اماكن و معابر در شب، كه نعمت بزرگی است فراموش نشود. كاربرد درحمل و نقل حمل و نقل زمينی، دريايی، هوايی به صورت پيشرفته امروزی فقط با استفاده از نيروی برق مقدور است. ماشين های سواری، اتوبوس ها، لكوموتيوها، مستقيم يا غير مستقيم از انرژی برق استفاده می كنند. در خطوط كشتيرانی از پختن غذا گرفته تا تهويه هوای كشتی از برق استفاده می شود. هواپيما های مسافربری يا نظامی، روشنايی، گرما، تهويه، كنترل فشار وقدرت خود را توسط نيروی برق تأمين می كنند. كاربرد ارتباطاتی ( مخابرات ) تلگراف، تلفن، راديو و برنامه های فضايی قدرت خود را از برق دريافت می كنند. بدون برق نفوذ به داخل فضا و شناخت ناديده های فضايی و ارتباط با كرات آسمانی امكان پذير نيست. امروزه كشورهای جهان توسط دستگاههای مخابراتی به هم وصل هستند. از ايستگاههای راديويی مختلف می توان اخبار را شنيد. فكر می كنيم همين مختصر توضيح دربارة اهميت صنعت برق و شناخت آن كافی باشد و حال به سروقت روش های توليد برق می رويم و سپس به درون نيروگاه گاه برمی داريم. به طوری كه می دانيم، انرژی الكتريكی قابل ديدن نيست. با وجود اين اطراف ما را پوشانيده است. می توان گفت الكتريسيته همه جا هست. در حقيقت قسمتی از ساختمان تمام مواد طبيعی الكتريسيته است. تنها كاری كه بايد انجام دهيم اين است كه الكتريسيته را از درون مواد بيرون بياوريم و به كارگيريم. همان طور كه گفتيم برق شكلی از انرژی است كه از تبديل ساير انرژی ها به وجود می آيد. دستگاهی را كه ساير انرژی ها را به انرژی برق تبديل می كند، مولد می نامند. پيل، يك مول برق است. اين مولد، انرژی شيميايی را به انرژی الكتريكی تبديل می كند. درباره پيل ( باتری ) دركتاب های علوم به طور مفصل بحث شده است. پيل به دو صورت،‌ پيل خشك و پيل تر موجود است. هريك از شما برای يك بار هم كه شده پيل را به كار برده ايد. پيل خشك برای به كار انداختن وسايل بازی، راديوها، چراغ قوه ها و ضبط صوت ها و گروه ديگری از وسايل الكتريكی مورد استفاده قرار می گيرند. پيل های مزبور در اندازه و شكل های مختلف ساخته می شوند. اين پيل ها پس از مدتی برق آنها تمام می‌شود و ديگر نمی‌توان از آنها استقاده كرد. يكی ديگر از انواع مولدهای شيميايی، انباره يا باتری اتومبيل است كه آن را باتری تر نيز می نامند. از اين باتری های تر امروزه علاوه بر اتومبيل، درمراكز صنعتی و از جمله در داخل نيروگاهها نيز برای موارد اضطراری استفاده می كنند. اين باتری ها طوری طراحی شده اند كه می توانند در دفعات زياد پر و خالی شوند. برقی كه به روشهای مختلف توليد می شود به نام برق جريان مستقيم يا برق D.C برق جريان متناوب A.C نامگذاری شده است . برق D.C مانند يك خيابان يك طرفه است. الكترون ها مانند وسايط نقليه فقط دريك جهت حركت دارند. برق A.C يا برق جريان متناوب در صنعت و مصارف خانگی مورد استفاده قرارمی گيرد. دستگاهی را كه برق A.C توليد می كند، مولد يا ژنراتور می نامند. برحسب اينكه انرژی لازم برای به حركت درآوردن مولد از چه منبعی دريافت شود،‌ مولد را با آن نام می خوانند. مانند نيروگاههايی كه قبلاً انواع آنها را نام برده ايم. به عنوان مثال اگر برای گرداندن مولد، از انرژی حرارتی استفاده شود، مولد را توربوژنراتور حرارتی می گويند كه از جمله آنها توربوژنراتورهای بخاری است. طرز كار اين نوع مولد به اين ترتيب است كه ابتدا آب را به وسيله سوختی مانند زغال سنگ، گاز و مواد نفتی مانند مازوت به بخارتبديل می كنند. بخارتوليد شده پس از عبور از لوله های مخصوص با فشارزياد به پره های توربين برخورد می كند و آن را به گردش درمی آورد. چون محور توربين و محور ژنراتور به هم متصلند، درنتيجه ژنراتور شروع به چرخيدن كرده و برق توليد می كند. مولد برقی كه به وسيلة موتور ديزلی به گردش درمی آيد به نام ديزل ژنراتور ناميده می شود. به همين ترتيب می توان برای توليد برق از انرژی باد، خورشيد، آب و همچنين از انرژی هسته ای استفاده كرد كه دراين باره، هنگام توضيح دربارة كار اين نوع نيروگاهها مفصل تر صحبت خواهيم داشت. يادمان نرود كه دينام دوچرخه هم يك ژنراتور كوچك برق است كه محور آن توسط انرژی پاهايمان هنگام ركاب زدن به حركت درمی آيد و مقداری از انرژی ما به برق تبديل می شود و ما می توانيم در روشنايی لامپ دوچرخه، به حركت خود در شب ادامه دهيم.

بلندترين آسمان خراش دنيابرج سيزر درشيكاگو * ايالات متحده ي آمريكا* قرار دارد.  اين بنا دربين سال هاي۱۹۷۰تا۱۹۷۳ساخته شده و ارتفاعآن۴۴۳متر مي باشد.                

بدنه ی هواپیما به طور عادی از آلیاژهای سبک نظیر دور آلومین ساخته میشود. این بدنه با روکشی از فلز سبک پوشانده میشود که مانن یک پوسته عمل میکند و بدنه را مثل یک لوله ی بسیار محکم میکند.بالها را نیز به همین طریق میسازند.چنین ساختمانی را تک شبکه مینامند.پیش از ساخته شدن این نوع بدنه در دهه ی ۱۹۲۰ میلادی ، بدنه ی هواپیما از چوب یا فلز بود که در پارچه پوشیده میشد و آن را با سیم محکم میبستند.

۲ـدر کارخانجات از انرژی هایی مانند انرژی آب ، باد و هسته ای به جای سوخت های فسیلی (نفت و گاز و زغال سنگ) استفاده کنیم.

۳ـدر حد توان گیاه و درخت بکاریم . چون با انجام عمل فتوسنتز، کربن دی اکسید هوا را کم کرده و باعث کمتر گرم شدن زمین میشود.

اسب ماده را ماديان مي گويند.دوران بارداري ماديان 11 ماه طول مي كشد

حتي پرقدرت ترين T.B.M ها نميتوانند بعضي از سنگهاي بسيار سخت را سوراخ كنند . در اين شرايط كارگران بايد از مواد منفرجه براي باز كردن راه استفاده كنند.

دركشور استراليا تعداد گوسفندان بيشتر از جمعيت اين كشور است جمعيت اين كشور 17 ميليون نفر و تعداد گوسفندان آن 147 ميليون گوسفند است ! يعني تعداد گوسفندان 9 برابر بيشتر است.

شهر مكزيكو پايتخت مكزيك بزرگترين شهر دنياست. جمعيت اين شهر بيش از 21 ميليون نفر است ، بنابراين اين شهر بيشتر از تمام كشور استراليا جمعيت دارد!

o      هر كشوري غذاي مخصوص خود را دارد.در بعضي از كشورهاي دنيا مردم غذاهايي مثل مار، خوك هندي ، حشرات سرخ شده و حتي چشم گوسفند را ميخورند!

در دنيا حدود صد و نود كشور مستقل وجود دارد اما اين تعداد پيوسته در حال تغيير است ، زيرا كشورها و دولت هاي مستقل جديدي در حال به وجود آمدن است ، بعضي كشورها به هم مي پيوندند تا يك كشور واحد را تشكيل دهند.

براي مثال آلمان شرقي و آلمان غربي ، در سال 1990 يك كشور شدند.

خون سالم نجات دهنده ي زندگي است.اگر افراد خيرخواه خون خويش را اهدا ننمايند،هرروزه شاهد مرگ هزاران نفر خواهيم بود.بسياري ازماكساني راميشناسيم كه اگر به دليل تقديم هديه ي حيات(خون سالم)از فرد ديگري نبود از بين رفته بودند.

اهداي خون امري پسنديده است ولي شرايطي دارد كه بايد رعايت گردد دراين صورت جان بسياري از انسان ها نجات داده ميشود.

*مايع قرمزي كه خون ناميده ميشود از چندين عنصر متفاوت تشكيل يافته كه هر يك عمل متفاوتي را انجام ميدهند.خون را ميتوان به صورت كامل مصرف نمود يا به اجزاي تشكيل دهنده اش تقسيم نمود به نحوي كه هر واحد از خون اهدايي ميتواند زندگي سه نفر را نجات دهد.

*اجزاي خون عبارتنداز:

1-گلبول قرمز:يكي از سلول هاي خون است كه به عنوان وسيله اي براي حمل و نقل گاز هاي تنفسي بين بافت ها و ريه عمل ميكند. طول عمر گلبول قرمز در بدن 120 روز است.از گلبول قرمز به طور گسترده اي در خونريزي هاي هنگام تولد،جراحي ها،تصادفات و در بعضي از انواع كم خونيهاي شديد از جمله بيماريهاي تالاسمي استفاده ميشود.

2-پلاكت:پلاكتها سلولهاي بسيار كوچكي هستند كه به منظور انعقاد خون ضروري ميباشند.اگر تعداد پلاكت فردي كم باشد،ممكن است يك ضربه ي آرام موجب خونريزي وسيعي گردد.تعداد پلاكت بيماراني كه مبتلا به سرطان خون يا نارسايي مغز استخوان ميباشند،اغلب كاهش يافته و به انتقال پلاكت به منظور حفظ عمل انعقادي خون نياز دارند.

3-پلاسما:مايع زرد رنگي است كه سلولهاي خوني در آن معلق ميباشند.ازاين مايع فرآورده هاي خوني حيات بخش تهيه ميشود مانند عوامل انعقادي نظير فاكتور 8 كه افراد هموفيلي را قادر ميسازد تا زندگي نسبتاً عادي داشته باشند.

*هيچ ماده اي نميتواند جايگزين خون انسان شود.تنها انسانها ميتوانند تامين كننده ي خون همنوع خود باشد.

*چهار گروه خوني OوABوAوB وجود دارندخون اهدا كنندگان داراي گروه هاي خوني مختلف هميشه مورد نياز است.اما گروه خوني O معمولا بالاترين تقاضا را دارد،زيرا متداولترين گروه بوده وميتواند به بيماراني كه گروه هاي خوني ديگري دارند نيز تجويز شود.

*شرايط لازم جهت اهداي خون :

 1-سن بين 17- 65 سال باشد.

 2-وزن حداقل 50 كيلوگرم باشد.

3-شرايط خاص مثل بيماري قلبي يا ريوي،فشار خون بالا يا پايين وبيماري صرع نداشته باشد.

*عفونت هايي كه ميتوانند توسط خون آلوده منتقل شوند عبارتنداز:

 1- HIVكه منجر به ايدز ميشود.

2-هپاتيت B 3-هپاتيت C 4-وسيفليس.

 بنا بر اين اين افراد هيچگاه نبايد خون اهدا كنند:

1-افرادي كه مواد مخدر تزريقي مصرف كرده اند.

2-افرادي كه فاكتور انعقادي دريافت كرده اند.

3-افرادي كه فعاليت جنسي مشكوك داشته اند.

4-افرادي كه خالكوبي،حجامت،الكتروليز و طب سوزني انجام داده اند.

*افرادي نيز به علت برخي مسائل (شغل پر خطر(كادر بيمارستانها،دندانپزشكان و پزشكان) ،اعتياد (البته به جز معتادان تزريقي كه نبايد خون بدهند)و...)در اهداي خونشان محدوديت دارند.

*سلامت اشخاص اهدا كننده براي سرويس انتقال خون بسيار اهميت دارد و بدون حصول اطمينان از اهداي بي خطر خون،خوني از افراد داوطلب گرفته نميشود.

*حجم خون جمع آوري شده،450 ميلي ليتر يعني كمتر از 10% حجم كل خون است (يك فرد بالغ بطور متوسط 5 ليتر خون دارد) بدن فرد اهدا كننده مايع از دست رفته را طي 12 تا 24 ساعت جبران ميكند.آقايان هر سه ماه يكبار و بانوان هر چهار ماه يكبار ميتوانند خون اهدا نمايند.

 *جمع آوري خون به روش كاملا استريل و بهداشتي توسط پرسنل مجرب طي 10-8 دقيقه انجام ميشود و هيچ خطري در ارتباط با ابتلا به بيماري از جمله هپاتيت و ايدز از طريق اهداي خون وجود ندارد.پس از اهداي خون حداقل 10 دقيقه جهت استراحت و پذيرايي صرف ميشود.

*پس از گرفتن خون از داوطلبان كيسه ي خون را به بخش فرآورده ها برده و آن را با استفاده از سانتريفوژ به اجزاي سازنده اش تقسيم كرده و سپس در بانك خون نگه ميدارند،ولي نميتوان براي مدت نامحدودي آنها را ذخيره كرد همچنين بايد طبق شرايط خاصي نگداري شوند مثلا گلبولهاي قرمز 35 روز و در دماي يخچال ، پلاكتها 5 روز و در دماي اتاق و پلاسما 5سال و به صورت منجمد پس از اهداي خون ميتوانند ذخيره شوند و بعد از اين مدت نميتوان از آنها استفاده نمود.بنابراين نياز بيماران با اهداي مستمر خون ميتواند برآورده شود.